กาลครั้งหนึ่ง.
วันนี้เพิ่งไปงานหนังสือมา
คนเยอะแต่ไม่เชิงเยอะมาก คาดว่าวันอื่นน่าจะเยอะกว่าวันนี้
บูธ แรกที่ไปคือ i08 อะบุ๊ค นั่นเอง
สอยมาสี่เล่ม แม้ว่าเล่มที่ตั้งเป้าว่าจะสอยนั้นหมดไปแล้วก็ตาม
เดินไปเรื่อยเรื่อย (ลองนึกภาพหนูน้อยหมวกแดงถือตระกร้าแล้วเดินเล่นในสวนดอกไม้ นั่นแหละประมานนั้นเลย)
เจออะไรน่าสนใจก็สอยไปซะเยอะ จนตอนเกือบเที่ยงจึงได้รู้ว่า เงินเกือบหมดกระเป๋าแล้ว
แอบเสียดาย แต่แอบอยากได้อย่างอื่นอีก

กาลครั้งสอง.
ตอนเที่ยง พักกินข้าว
ป๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
คนเยอะโคตรโคตร อย่างกับโรงอาหารที่โรงเรียน
ถึงอย่างนั้น การหาโต๊ะก็ไม่ได้ยากนัก
กินข้าวสำเร็จแล้วก็แวะเข้าห้องน้ำก่อนออกรบอีกรอบ
เจอคุณป้าหน้าห้องน้ำ พร้อมกระเป๋าเดินทางสองใบที่เต็มไปด้วยหนังสือ
ป๊าดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เยอะขนาด ! การได้พบกับคุณป้าทำให้รู้สึกว่าที่เราซื้อหนังสือไปไม่ได้ครึ่งของคุณป้าเลย
ความจริงแล้ว ในงานนี้เจอคนลากกระเป๋าเดินทางเยอะมากเชียว

กาลครั้งสาม.
แล้วก็กลับบ้าน เจอรถเสียสองคัน รถชนอีกคู่นึง
เค้าเรียกว่าโชคดีหรือเปล่า ?
วันนี้ใช้เงินเยอะกว่าที่คาดไว้ ทั้งทั้งที่ซื้อไม่ถึงครึ่งของคุณป้า !

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
•  แม้จะไปวันที่หกของสัปดาห์หนังสือ หนังสือของอะบุ๊คที่คุณหวังไว้ก็อาจหมดได้
•  ก๋วยเตี๋ยวปลาต้มยำที่ศูนย์ฯศิริกิต ไม่เผ็ดถ้าไม่ปรุง
•  ควรนอนอย่างเต็มที่ก่อนออกรบ
•  ควรเตรียมเงินไปให้พร้อม
•  เมื่อซื้อหนังสือมาแล้วควรมีที่เก็บ
•  และ อ่าน มันไม่ใช่ซื้อมาเก็บอย่างเดียวนะจ้ะ